Wielkie talenty odkryte po wypadku

Na świecie coraz częściej słyszy się o ludziach, którzy mieli różne wypadki. Tylko niewielki procent z poszkodowanych dostaje dar, który można wykorzystać w różnych dziedzinach życia.

Przykładem takiego szczęśliwca jest Lachlan Connors. Ze zwykłego nastolatka zamienił się w niezwykłego muzyka za sprawą dwóch ciosów piłką w głowę. Dziewiętnastolatek po niemalże dwóch tygodniach zaczął grać na piętnastu różnych instrumentach, chociaż nigdy wcześniej nawet nie próbował grać na żadnym z nich. Od tamtej pory muzyka stała się nieodłączną częścią jego życia.

Okazuje się, że jest o wiele więcej przykładów takich ludzi na Ziemi, niż byśmy mogli się tego spodziewać. Niektórzy z nich stają się naprawdę sławni. Jednym z nich jest Tommy McHugh, który do dziś jest jednym z najsławniejszych brytyjskich artystów. Był on zwyczajnym 51-latkiem, który doświadczył wylewu będąc w łazience. Od tamtego czasu jego życie całkowicie się zmieniło. W szpitalu od razu po przebudzeniu zaczął mówić rymami. Jego głowa była przepełniona nie tylko wierszami, ale także rysunkami, które z powodzeniem przenosił na płótno. Swoją „nową osobowość” opisywał w wierszach. Niestety, swoje życie zakończył w 2012 roku, jednak już na zawsze zapisał się na kartach historii sztuki.

T. L. Brink, psycholog z Crafton Hills College w Kalifornii zbadał te przypadki. Nazwał tą przypadłość zespołem Sawanta. Określił to jako stan, w którym osoby umysłowo upośledzone mają wybitne talenty. Są to najczęściej zdolności artystyczne i muzyczne, jednak inne opcje też nie są wykluczone. Przykładem jest Kim Peek, który znał na pamięć 12 000 książek. Czytał on dwie strony na raz: jedną jednym okiem, a drugą drugim i je zapamiętywał. Stwierdził też, że może to być efektem uszkodzenia lewej półkuli mózgu.

Zespół Sawanta jest inspiracją dla wielu artystów. „Forrest Gump” jest powieścią Winstona Grooma, której głównym bohaterem jest Forrest Gump. Cierpi on na łagodną odmianę autyzmu. Na skutek licznych zbiegów okoliczności oraz darów losu bierze on udział w najważniejszych wydarzeniach jego epoki i zdobywa spory majątek. Jest to komediodramat, który później został zekranizowany. Kolejnym przykładem dzieła o tym zespole jest „Rain Man”. Opowiada on o autystycznym sawancie, którego pierwowzorem był Kim Peek. Film ten otrzymał cztery Oscary oraz dwa Złote Globy.

Kobiety sawantki to rzadkość. Ellen Boudreaux jest najsławniejszą z tych niespotykanych przypadków. Jest ona niewidoma, jednak nie przeszkadza to jej w grze na instrumentach muzycznych. Po jednokrotnym wysłuchaniu utworu potrafi zagrać go na czymkolwiek w sposób niemalże perfekcyjny. Używa do tego echolokacji. Jej drugim talentem jest niesamowite poczucie czasu. Odkąd posłuchała telefonicznej zegarynki, potrafi podać aktualny czas co do sekundy.

Richard Wawro jest przykładem człowieka, który zarabiał sprzedając swoje prace dla sławnych osobistości takich jak Jan Paweł II czy Margaret Thatcher. Jego obrazy charakteryzowały się niezwykłą precyzją i pięknem. Malował głównie pejzaże, takie jak „Grand Canyon” czy też „South Coast, Devon”.

Zespół Sawanta nadal jest rzeczą niezwykłą i rzadką. Na świecie istnieje jedynie 100 opisanych przykładów sawantyzmu. Jest to nadzieja dla ludzi upośledzonych i po wypadkach na nowe życie. Nie powinniśmy się poddawać po takich przeżyciach i mieć nadzieję, że to właśnie my zostaniemy obdarzeni wyjątkowym darem.

Autor: Dominika Charkiewicz, kl. II gimnazjum, Zespół Szkół w Sobolewie